کارگر کالا نیست
کسی که کار می کند و معشیت را تامین می کند مانند مجاهدی است که در راه خداوند متعال جهاد می کند.
(پیامبر اکرم ص)
تاریخچه روز جهانی کارگر
اگر به زمانهای دور بنگریم ملاحضه خواهیم نمود روابط کار در مرحله اول به صورت استاد و شاگرد برمی گردد ودر یک زمان به صورت ارباب و رعیتی بوده وکارطولانی صورت می گرفت.
در اوابل قرن نوزدهم به شکل جدیدی در آمد.کم بودن دستمزد-اخراج-ساعت کار-شرایط ناسالم کار-گرسنگی کارگر و کارگر می بایست به هر کاری تن دهد و شرایط سخت کار در محیط کارگری به وجود امد.اولین مدیریت آن چماقی بوده و انسانها برای رفع نیاز خود با حیوانات و در مدیریت چماقی برای بعضی از حیوانات دسته جمعی کار می کردندوآنجه را ادعا کردند بین خود تقسیم می کردندو از آن موقع سیستم مزد شکل گرفت و در روابط کار مطرح شد و بعد از آن ادام اسمیت تقسیم کار را مطرح کرد و در ضمن کار صنعتی –کشاورزی و خدماتی را مشخص گردید و کارگران این نوع کارها را انجام می دادند و کار آنها به بازار ارائه می شد و برای آن مشتری تهیه می کردندو عده ای به آن حرفه یعنی صنعت کاروهم کشاورزی رو آوردند و از اینجا سیستمها شروع به رشد کرد و هفتاد سال بعد از آدام اسمیت ساده سازی کار و بازسازی سازمانها واز بین بردن فعالیتها بهد از هفتاد سال کارگرها توسعه پیدا کرد و بازنگری در سال 1890 الی 1895 و1990 دو دهه اول 1990 تضاد بین کارگر و کارفرما اوج گرفت و منجربه جنگ جهانی اول گردید و جنگ جهانی دوم امریکا تولید کننده و دیگران مصرف کننده شدند.
در جنگ جهانی دوم کارگران در مقابل صاحبان کار به علت مشکلات ناشی از کار از جمله کمبود حقوق –مرخصی ومرخصی ایستادگی و اعتصاب نمودند و منجر به کشتار کارگران در اول ماه مه در شیکاگو که بیش از یک میلیون کارگر بود انجامیدکه این حادثه منجر به انقلاب کارگری گردید که بعدها این روز را روز کارگر نامیدند واین حادثه هفتاد الی هشتاد سال قبل از آن اتفاق افتاد وفاصله بین جنگ جهانی اول و دوم و چون صنعتی شدن مطرح وپیشرفت می کرد. در اواخر قرن نوزدهم شکل گرفت وکم کم نضج یافت همراه با توسعه صنعت روابط صنعتی پیچیده تر شد وبعدهای گوناگون پیدا کرد. رابطه کارگر وکارفرما به علت تشکل و آگاهی نسبی کارگران از حالت اولیه که به نوعی بردگی و ارباب نوکری شباهت داشت به درآمد و تا حودود زیادی تغیر شکل یافت در این دوره کارگر در چشم کارفرما همانند کالایی بود که به آسانی می توانست آن را تهید کند و در صورت تمایل بدون هیچگونه زحمت و دردسری به دور اندازد (اصلا قرارداد دائم وموقت کار مطرح نبود)وجانشین جدید برایش بیاورد..چون معمولا عرضه کارگران به میزان تقاضای کارفرمایان فزونی داشت کارفرما که همواره در موضع قدرت قرارداشت می توانست شرایط سخت ناگوار پیشنهادی خود را از قبیل ساعات طولانی کار –دستمزد بخور ونمیر عدم وجود تسهیلات رفاهی –شرایط ناسالم کاری –جذب وانفصال و.......بر کارگرکه از فشار بیکاری وگرسنگی چاره ای جز قبول نداشت تحمل کند و همواره از موقعیت برتر برخوردار باشد .در این دوره در عین حال فعالیتهای جمعی کارگران ممنوع بود وپیوستن به اتحام جرم محسوب می شد ورهبران اتحادیه مورد تعقیب و آزاد قرار می گرفتند کم کم کارگران از تحت سلطه بودن خویش در رنج بودند واز میزان ناتوانیهای خود آگاهی می یافتند و به اهمیت خویش در فرآیند تولیدی بودند لذا با تشکل وهمبستگی برای مقابله با شرایط سخت و ناگوار تحمیلی بسیج شدند وبا توسل به حزبهءاعتصاب شرایط بهتر و مناسبتری را برای رابطه کارگر و کارفرما پیشنهاد کردند .البته کارفرمایان نیز در مقابل واکنشهای مختلفی نشان می دادند ازجمله به تعطیلی کارخانه ها دست زدند.